Nöbetçi Eczane

Bilecik'in merkez ve ilçelerinin güncel nöbetçi eczanelerine aşağıdan ulaşabilirsiniz.
Haber Tarihi: 25 Ocak 2017, Saat 09:45 0 Yorum

» MÜLTECİ

MÜLTECİ

Bu haberi sosyal medyada paylaş



Sığınık kötü bir kelime gibi gelir, sığınık denmesi denir mülteci denir. Göçen denir, göçmen denir. Denir de, sığınan nereden nereye sığınır aslında bunu kim bilebilir? El cevap elbet. ‘buradan giden oraya gidendir. Bura da dünyadadır, ora da dünyadadır. Bura bir şehir, bir ülkedir, ora da bir şehir bir ülkedir. O halde mülteci bir şehirden bir ülkeden, bir şehire bir ülkeye gidendir.

 

 

Mülteci sığınıktır. Açılımı bir başka ülkeye sığınandır.

 
Sığınık, sığınmakla alakalıdır elbet. Sığınmak, sığmakla alakalıdır elbet. Bunlarsa insanın hiçbir yere sığamamasıyla alakalıdır elbet. Bu, etimolojiye göre böyle değildirse bile, kalbe göre böyledir. İnsana dünya dar gelir, kıtalara sığamaz, ülkeler ona kafes gibidir, şehirler hücredir, asla memnun olmaz, hep öteye bakar. Öte, buranın ötesidir, ama oranın burasıdır. Dolayısıyla öteye göre de bura ötedir.

 
Böylelikle buralara sığamayan insan ötelere göz diker. Ötedekiler de buralara göz diktiğinden insan başlar insan yemeye, insan insanı yedikçe, açlığı artar. Açlığı arttıkça gözü daha aç bakar. Gözü daha aç baktıkça daha çok insan yer. insan, yedikçe acıkan yegâne türdür. İnsan buna karşın türlü türlüdür. Kendine benzeyenlerle birlik olur, kendisine benzemeyenlere düşman olur. Kendisine benzemeyene düşman olan, kendisi bir şeye benzemez ama bir şeye benzemediğini bilmez. Bunu bilmediğinden kendine özellik vehmeder, öteye güzellik vehmeder, özel olan içindir güzel olan der, üstünü başını kuşanır, silahını döşenir, öteye atılır. Orada gördüğü kendisine benzemeyeni yer, yedikçe midesi büyür, daha da yer. Yenmekten, yenilmekten kaçınan, yenilgiyi ister reddedip ister kabul edip ama bir yandan da ölmeyip de sağ kalan öteki, orada öteye itilir. Öteye itilen, gelene göre zaten ötededir, kendine göre buradadır ama itene göre zaten ötededir, böylelikle daha da ötelenir. Alır canını sırtına, çoluğunu çocuğunu kucağına ötelere yollanır. Her yollanan yol bitince varır bir öteye sığınır. Ona bu yüzden sığınan denir, sığınık denir.

 

 

Sığınık kötü bir kelime gibi gelir, sığınık denmesin denir mülteci denir. Göçen denir, göçmen denir. Denir de, sığınan nereden nereye sığınır aslında bunu kim bilebilir?

 
El cevap elbet, ‘buradan giden oraya gidendir. Bura da dünyadadır, ora da dünyadadır. Bura bir şehir, bir ülkedir, ora da bir şehir bir ülkedir. 0 halde mülteci bir şehirden bir ülkeden, bir şehire bir ülkeye gidendir.

 
El cevap budur elbet ama öte yandan da bilinir ki doğu da batı da Allah’ındır. 0 halde başka ülke diye bir şey yoktur. Yeryüzü yaratana aittir. Onu insana bahşetmiştir. Burada dilediğince gez dolaş, yeter ki bana kulluk et demiştir. Ama insan kulluk edeceğine körlük etmiş, yeryüzünde çizgiler çizmiştir. Bura benim ora senin demiştir. İnsan acizdir. İnsan nankördür. İnsan az içindedir. İnsan cahildir. (Ama umulur ki günün birinde akleder.) Körlüğü bırakıp kalbine baksa, kulluk etse, kalbindeki genişliği görecek olan, o genişliğe dünyayı sığdıracak olan, kalbine bakacağına ötelere baktığından hiçbir yere sığamamıştır ama bilinir ki dünyaya sığamayan insan gün gelir tabuta sığar.

 
O halde, mülteci sığınandır da öteye sığınan değildir, ülkeye sığınan değildir, şehre sığınan değildir, dünyaya sığınan değildir. Mülteci insana sığınandır. İnsan kalbine bakmazsa mülteciyi sığdıracak yer bulamaz. Bakarsa genişlikten gözleri kamaşır da ‘gel’ der. Gel çünkü; İnsan insanın sığınağıdır.


Kaynak: -Cins dergisinin Ocak 2017 – 16. sayısından alınmıştır..

Sığınık kötü bir kelime gibi gelir, sığınık denmesi denir mülteci denir. Göçen denir, göçmen denir. Denir de, sığınan nereden nereye sığınır aslında bunu kim bilebilir? El cevap elbet. ‘buradan giden oraya gidendir. Bura da dünyadadır, ora da dünyadadır. Bura bir şehir, bir ülkedir, ora da bir şehir bir ülkedir. O halde mülteci bir şehirden bir ülkeden, bir şehire bir ülkeye gidendir.

 

 

Mülteci sığınıktır. Açılımı bir başka ülkeye sığınandır.

 
Sığınık, sığınmakla alakalıdır elbet. Sığınmak, sığmakla alakalıdır elbet. Bunlarsa insanın hiçbir yere sığamamasıyla alakalıdır elbet. Bu, etimolojiye göre böyle değildirse bile, kalbe göre böyledir. İnsana dünya dar gelir, kıtalara sığamaz, ülkeler ona kafes gibidir, şehirler hücredir, asla memnun olmaz, hep öteye bakar. Öte, buranın ötesidir, ama oranın burasıdır. Dolayısıyla öteye göre de bura ötedir.

 
Böylelikle buralara sığamayan insan ötelere göz diker. Ötedekiler de buralara göz diktiğinden insan başlar insan yemeye, insan insanı yedikçe, açlığı artar. Açlığı arttıkça gözü daha aç bakar. Gözü daha aç baktıkça daha çok insan yer. insan, yedikçe acıkan yegâne türdür. İnsan buna karşın türlü türlüdür. Kendine benzeyenlerle birlik olur, kendisine benzemeyenlere düşman olur. Kendisine benzemeyene düşman olan, kendisi bir şeye benzemez ama bir şeye benzemediğini bilmez. Bunu bilmediğinden kendine özellik vehmeder, öteye güzellik vehmeder, özel olan içindir güzel olan der, üstünü başını kuşanır, silahını döşenir, öteye atılır. Orada gördüğü kendisine benzemeyeni yer, yedikçe midesi büyür, daha da yer. Yenmekten, yenilmekten kaçınan, yenilgiyi ister reddedip ister kabul edip ama bir yandan da ölmeyip de sağ kalan öteki, orada öteye itilir. Öteye itilen, gelene göre zaten ötededir, kendine göre buradadır ama itene göre zaten ötededir, böylelikle daha da ötelenir. Alır canını sırtına, çoluğunu çocuğunu kucağına ötelere yollanır. Her yollanan yol bitince varır bir öteye sığınır. Ona bu yüzden sığınan denir, sığınık denir.

 

 

Sığınık kötü bir kelime gibi gelir, sığınık denmesin denir mülteci denir. Göçen denir, göçmen denir. Denir de, sığınan nereden nereye sığınır aslında bunu kim bilebilir?

 
El cevap elbet, ‘buradan giden oraya gidendir. Bura da dünyadadır, ora da dünyadadır. Bura bir şehir, bir ülkedir, ora da bir şehir bir ülkedir. 0 halde mülteci bir şehirden bir ülkeden, bir şehire bir ülkeye gidendir.

 
El cevap budur elbet ama öte yandan da bilinir ki doğu da batı da Allah’ındır. 0 halde başka ülke diye bir şey yoktur. Yeryüzü yaratana aittir. Onu insana bahşetmiştir. Burada dilediğince gez dolaş, yeter ki bana kulluk et demiştir. Ama insan kulluk edeceğine körlük etmiş, yeryüzünde çizgiler çizmiştir. Bura benim ora senin demiştir. İnsan acizdir. İnsan nankördür. İnsan az içindedir. İnsan cahildir. (Ama umulur ki günün birinde akleder.) Körlüğü bırakıp kalbine baksa, kulluk etse, kalbindeki genişliği görecek olan, o genişliğe dünyayı sığdıracak olan, kalbine bakacağına ötelere baktığından hiçbir yere sığamamıştır ama bilinir ki dünyaya sığamayan insan gün gelir tabuta sığar.

 
O halde, mülteci sığınandır da öteye sığınan değildir, ülkeye sığınan değildir, şehre sığınan değildir, dünyaya sığınan değildir. Mülteci insana sığınandır. İnsan kalbine bakmazsa mülteciyi sığdıracak yer bulamaz. Bakarsa genişlikten gözleri kamaşır da ‘gel’ der. Gel çünkü; İnsan insanın sığınağıdır.


Kaynak: -Cins dergisinin Ocak 2017 – 16. sayısından alınmıştır..

http://haber228.com/wp-content/uploads/2017/01/MULTECI.jpg
MÜLTECİ


Bu Habere Yorum Yapmak İstermisiniz?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.